Dinsdag, 05 Desember 2017

DIT IS KERSFEES, maar hoe lyk my hart?

Dit is byna alweer Kersfees.


"Kersfees?" vra jy my. Dit was dan sommer nou die dag nog Januarie, ha? Is dit dan moontlik?

Wat gebeur in jou gedagtes wanneer jy in die winkels loop en al die groen en rooi en wit versierings sien?


Wat gebeur in jou hart wanneer jy 'n Kersliedjie oor die radio hoor?

Wat gebeur in jou menswees wanneer jy 'n Kersverhaal op tv sien?

In 'n  wêreld met so baie onlus, of onrus en wreedheid wil ons sowaar 'n 'tyd van vrede' vier vir 'n dag of twee. Ons wil maak asof alles daar buite okay is. Ons wil kuier en eet en geskenke gee (of is dit liewer ontvang?) en daarna genoeglik op die bed gaan  lê. Ons wil Kersfees vier, man!

Ons hang liggies en balletjies en lintjies en kantjies op in die huis. Ons maak 'n reuse kersboom met kamma-kamma sneeu staan in die sitkamer. Ons hang liggies in die tuin. O jimmeltjie tog, dis mos Kersfees!

Vir hierdie paar dae kyk ons nie tv nie. O nee, die nuus pas darem nie in by die atmosfeer van Kersfees nie. Kom ons kyk liewer 'n mooi storie oor Die Geboorte. En ons luister sommer heeldag na Boney M se 'Hark now, hear the angels sing'. Ag, hoe aandoenlik is dit nie alles nie.

Nou waarom kerm ek so oor dit alles? Omdat ek nie saamstem nie? Of is dit omdat ek 'n ou bitterbek is? Ek hoor jou vra: "Wat gaan aan met jou, Martha?" 

Ek wil self ook weet, glo my vry, ek wil ook weet wat is my pyn met dit alles. Hier is 'n saak wat ek vir myself moet uitmaak, besef ek. Ek gaan soek na ander se opinies oor die groot fees wat aan die kom is.

Weet jy wat is die heel eerste antwoord wat Meneer Google vir my gee? "Die ware betekenis van Kersfees is om mense op te kikker tydens 'n koue en depressiewe tyd van die jaar. Dit beteken baie kos saam met familie en vriende, die gee van geskenke, vriendelikheid teenoor ander, en om diegene in nood te help."

Nou toe nou!

'n Ander ou wat 'n selferkende ateïs is, se opsomming van Kersfees lees so: "Hier is die goddelose eerlike waarheid. Beide die beweerde geboorte van Jesus en die wintersonstilstand is net verskonings om iets te vier. Die winter is dikwels koud, dit word vroeër donker, en die bome het hulle blare verloor en lyk dood. Dit is 'n depressiewe tyd van die jaar, en dit kan net een ding beteken: dit is tyd om partytjie te hou!"

'n Kommediant op tv het dit so opgesom: As Jesus sou besluit om Sy kinders op Kersdag te kom besoek, sal hy net die taxibestuurder op die lughawe kry. As Hy dan sou vra: "Nou waar is My kinders?" Sal die taxibestuurder antwoord: "Hulle is mos by die boom! Hulle is by die Kersboom!"

En dan, helaas, is daar die kerkmanne wat ook reken hulle vier nie Krismis nie, want dit is so en so en so!

Ek vier Kersfees, ja. Vir my is dit 'n kosbare tyd wat my herinner aan die groot offer wat God gebring het om my lewe te red. Ja, ek koop ook geskenke en ons eet ook dat dit knetter. Maar ek besef dat dit nie in elke huis so gaan nie. Vir baie gesinne is dit 'n tyd van groot hartseer. Sommige het nie die geld om geskenke en selfs kos te koop nie. Ander is in diepe rou oor 'n geliefde wat iewers deur die jaar dood is.

Bogenoemde is alles waar, maar my hart pyn vir die kinders van ons wêreld - die seer kinders, die alleen kinders, die hartseer kinders, die stukkende kinders!

Ek het jare terug die volgende stukkie geskryf oor ons kinders en Kersfees. Ek deel dit graag met jou.


KERSFEES
'n Kind is vir ons gebore
'n Seun is vir ons gegee...!

Ag Here, hoekom dan?
Sodat ons ons kinders kan verniel?
Sodat ons hulle kan laat verhonger en doodgaan?

Het U geweet wat ek met my kind sou doen toe U hom vesel vir vesel geweef het in my skoot?

Het U geweet van my ongeduld en selfsug; van my (soms) intense begeerte na stilte en (selfsugtige) behoefte aan privaatheid?

Ja, U het.

En tog...

'n Kind is vir ons gebore
'n Seun is vir ons gegee

Sodat EK weer kind mag word.
----------------------------------


      Dan is dit seker nou tyd om te sê: "Heppy Krismis en 'n nat nuwejaar." Of hoe klink die ou rympie nou weer?

Geen opmerkings nie:

Plaas 'n opmerking

THE VALUE OF MY LIFE - Sean Buranahiran

One day a young boy asked his father, “what is the value of my life?”. Instead of answering, the father told his son, “take this rock and...